Rosie is 13, brutaal en kwetsbaar. Ze staat met het ene been in het dromenland van een kind, het andere in de nuchtere wereld van de volwassenen. Maar Rosie staat in de eerste plaats in haar eigen wereld, een plek waarin verbeelding naadloos in werkelijkheid kan overgaan, waarin tussen droom en daad geen praktische bezwaren staan. Rosie belandde in een gesloten instelling. Een deel van haar mysterieuze verleden onthult ze in brieven aan Jimi, een mooie, rebelse straatjongen. In Rosie's ogen is Jimi haar prins, want Rosie is een Tsarina, en een tsarina gaat voor niets minder dan een prins. Zo idyllisch en sprookjesachtig haar belevingswereld is, zo rauw en grijs is haar omgeving. Rosie woont samen met haar hardwerkende moeder Irene in een benepen flat van een zielloze volkswijk. Moeder en dochter houden van elkaar. Noch in de flat, noch in Rosie's dromen wereld is er plaats voor moeders gokverslaafde broer Michel. Rosie wil de realiteit een schop geven, een welgemikte trap in de richting van haar sprookjeswereld. De duivel zit in haar hoofd.